Rzeczywisty koszt przestoju rurociągu: uzasadnienie drogich armatur ze stali specjalnych poprzez matematykę czasu pracy

Rzeczywisty koszt przestoju rurociągu: uzasadnienie drogich armatur ze stali specjalnych poprzez matematykę czasu pracy

W zakresie zakupów i projektowania przemysłowych systemów rurociągów główną uwagę zazwyczaj skupia się na początkowym koszcie elementów. Porównując standardową kształtkę ze stali nierdzewnej 316 do droższej kształtki ze stopu specjalnego, takiego jak Hastelloy C-276 lub duplex 2205, różnica cenowa może być znaczna. Łatwo jest uznać tę różnicę za obszar łatwej oszczędności.

Jest to niebezpieczne błędne założenie.

Prawdziwy koszt kształtki nie wynosi tyle, ile podano na jej cenniku. Wynosi on całkowity wpływ tej kształtki na funkcjonowanie Państwa instalacji w całym okresie jej eksploatacji. W przypadku procesów krytycznych decyzja ta musi zostać przeniesiona z prostego obliczenia zakupowego na rygorystyczne zarządzanie ryzykiem analiza. Najskuteczniejszym sposobem na jej przeprowadzenie jest obliczenie czasu działania urządzenia w warunkach rzeczywistych.

Iluzja „oszczędności” wynikająca z użycia standardowego elementu

Załóżmy, że projektujesz linię do procesu korozyjnego. Masz dwie opcje:

• Opcja A (standardowa): element z nierdzewnej stali austenitycznej 316 | Koszt: $500

• Opcja B (premium): Element z stopu Hastelloy C-276 | Koszt: $2,500

Na papierze opcja A „oszczędza” 2000 USD. To rozumowanie jest zasadniczo błędne, ponieważ pomija ono prawdopodobieństwo i skutki awarii .

Określenie rzeczywistego kosztu postoju

Jednorazowe, nieplanowane wyłączenie rurociągu to finansowy efekt domina. Aby uzasadnić wyższą cenę zastosowanego elementu łączącego, należy ilościowo określić ten efekt domina. Skorzystaj z poniższego schematu, aby stworzyć własny obliczeniowy model:

1. Bezpośrednia utrata produkcji:
Jest to strata zysku brutto za każdą godzinę postoju linii produkcyjnej.

• FORMUŁA: (Godzinowa wydajność produkcji) × (Marża zysku na jednostkę)

• Przykład: Zakład produkujący 10 jednostek/godzinę przy zysku wynoszącym 2 000 USD/jednostkę traci 20 000 USD na godzinę zysku brutto.

2. Koszty nagłego konserwowania i naprawy:
To właśnie w tym miejscu koszty gwałtownie rosną poza pierwotną cenę zastosowanego elementu łączącego.

• Nadgodziny dla mechaników i spawaczy.

• Koszt zamiennik montażu (obecnie z dodatkową opłatą awaryjną).

• Koszt materiałów eksploatacyjnych (uszczelki, argon, elektrody spawalnicze).

• Wynajem specjalistycznego sprzętu (rusztowania, stanowiska spawalnicze).

• Przykładowy całkowity koszt:  $15,000

3. Utrata produktu oraz dezaktywacja:

• Koszt opróżnienia, przepłukania i utylizacji cieczy procesowej w rurociągu.

• Koszt dezaktywacji w celu zapewnienia bezpieczeństwa obszaru podczas naprawy.

• Przykładowy całkowity koszt:  $5,000

4. Uszkodzenia wtórne oraz koszty środowiskowe:
Awaria połączenia może spowodować uszkodzenia uboczne.

• Uszkodzenie izolacji, przewodów elektrycznych lub sprzętu sąsiedniego.

• Koszty czyszczenia środowiska oraz potencjalne sankcje regulacyjne.

• Przykładowy całkowity koszt (konservatywny):  $10,000

Matematyka czasu pracy: uzasadnienie porównawcze

Zastosujmy teraz te dane do naszych dwóch opcji połączeń w hipotetycznym okresie 5 lat.

Wynik: „Tani” element łączący ma 5-letni koszt prawie 80 razy wyższe niż dla wersji premium. Nawet jeśli prawdopodobieństwo awarii opcji A wynosi zaledwie 25%, obliczenia pozostają przekonujące: ($500 + (0,25 × $190 000)) = $48 000 , co nadal stanowi 19-krotność kosztu premium łączki.

Niewymierne koszty, które wzmacniają decyzję

Obliczenia finansowe są jasne, ale czynniki niematerialne są równie istotne:

• Ryzyko dla bezpieczeństwa: Korozja powodująca wyciek stanowi bezpośredni zagrożenie dla personelu. Jaki jest koszt jednego incydentu? Jest on niepodlegający oszacowaniu, co czyni go najważniejszym argumentem za zastosowaniem najbardziej niezawodnego materiału.

• Integralność aktywów: Awaria nie tylko powoduje wyłączenie jednej linii produkcyjnej – może również zaszkodzić reputacji niezawodności Państwa działalności w oczach klientów polegających na ciągłości dostaw.

• Przewidywalność budżetu konserwacji: Wysokiej klasy stopy metali przekształcają konserwację z reaktywnego, awaryjnego trybu działania w przewidywalną i zaplanowaną czynność.

Plan działań menedżera projektu

1. Oblicz koszt przestoju na godzinę: To najważniejsza z Twoich wartości. Współpracuj z działem finansów i działem operacji, aby ją ustalić.

2. Przeprowadź analizę rodzajów uszkodzeń i ich skutków (FMEA): Zidentyfikuj komponenty, których awaria spowodowałaby całkowite wyłączenie systemu. To właśnie one są kandydatami do zastosowania wysokiej klasy stopów metali.

3. Uzasadnij wybór całkowitym kosztem posiadania (TCO): Przesuń dyskusję od początkowej ceny ku całkowitemu kosztowi posiadania (TCO). Przedstaw interesariuszom obliczenia związane z czasem pracy bez przestoju, aby wykazać, że opcja uznawana za „drogą” jest w rzeczywistości najbardziej ostrożnym i uzasadnionym pod względem finansowym wyborem.

Podsumowanie

Widzenie elementów zewnętrznych ze stopów przez pryzmat matematyki czasu pracy przekształca je z towaru w polisę ubezpieczeniową. Opłata, jaką płacisz za element zewnętrzny ze stopu Hastelloy, duplex lub 6-Moly, stanowi opłatę za gwarantowaną ciągłość działania. W środowisku nowoczesnej przemysłowej działalności o wysokim poziomie ryzyka prawdziwe oszczędności nie wynikają z tańszego elementu, lecz są zapewniane przez element, który nigdy, przenigdy nie ulega awarii.

Jaki jest koszt przestoju Twojej instalacji na godzinę? Czy kiedykolwiek musiałeś uzasadniać wybór droższego komponentu przy użyciu podobnego obliczenia? Podziel się swoim doświadczeniem w komentarzach.